Laatste update:

Vragen over leasing | Elektrisch rijden of niet?

Barend Lambrechtsen

In een eerder relaas hebben we naar de restwaarde en de onderhoudskosten van elektrische voertuigen gekeken. Die zagen er heel positief uit en gaven alle reden tot tevredenheid. Maar het gaat niet altijd even goed, ontdekte ik recentelijk. En dat zette me aan het denken.

Onlangs kwam bij een van mijn klanten voortijdig een Renault Kangoo Z.E. terug uit de lease. Een auto op grijs kenteken, 2,5 jaar jong en nog geen 5.000 km op de klok. Geen serieus bod op te krijgen. Het bijzondere aan deze Kangoo is dat hier de huur van het accupakket is afgekocht. De huur van de accu is bij Renault geen échte huur, maar een ver-zekering die wordt afgesloten. Die is dus belast met 21 procent assurantiebelasting, en die is zakelijk niet verrekenbaar. De afkoop kostte (voor zover ik me kan herinneren) ongeveer 10.000 euro. 
Dus die onverbiddelijk goede opbrengst van de stil zoevende koets is dus toch niet zo eenvoudig, blijkt nu. Om hier een beeld bij te krijgen: de hoogste bieding op de Kangoo is op het moment van schrijven 6.500 euro inclusief btw. Dat betekent een afkoopsom voor de klant van rond de 22.000 euro. Gevoelsmatig is deze auto dus onverkoopbaar. Maar zo is het contractueel nu eenmaal afgesproken. 

We zien ook in het aanschafgedrag dat tot op heden de koop van een volledig elektrische auto nog steeds iets voor de ‘elite’ is.

De vraag is natuurlijk: waarom is er voor deze auto in dit segment kennelijk geen koper (in de groothandel)? Ik vermoed dat dit toch te maken heeft met de beperkte gebruiksmogelijkheden van deze elektrische besteller. Een praktijk-actieradius van rond de 120 kilometer betekent dat je de hele dag aan het staren bent naar je resterend aantal kilometers. In plaats van op je gemak je werk te doen, ben je bezig met het plannen van je volgende bezoekadres. Heb je daar de gelegenheid en tijd om te laden? En als je nog 90 kilometer te rijden hebt die dag, dan is het missen van een afslag, of het omrijden wegens werkzaamheden of een file uitgesloten. Dus dan maar langzamer rijden. Of de kachel uit en de handschoenen aan.
Laatst zag ik een Renault Zoe rijden waarvan de bestuurder in zijn handen aan het wrijven was. Ik snap wel waarom. Hij zal, starend naar zijn restactieradius, besloten hebben om alle stroomverbruikers uit te zetten. En moest zich dus op een andere manier warm houden. Als je dit zo leest is het eigenlijk wel raar dat een kachel opeens een accessoire wordt. Een extra luxe, waar je bij gelegenheid gebruik van kunt maken.
Dat is met een verbrandingsmotor wel andere koek. Daar is het een gratis bijkomstig product van de relatieve inefficiëntie van die verbrandingsmotor. Maar in de praktijk natuurlijk gewoon heerlijk. Ongestoord de aanjager laten draaien, kachel aan, achterruitverwarming aan, en toch 800 km bereik op één tank.
We zien ook in het aanschafgedrag dat tot op heden de koop van een volledig elektrische auto nog steeds iets voor de ‘elite’ is. De lage bijtelling zorgt ervoor dat een auto die in feite te duur is in de aanschaf, interessant kan zijn om in te rijden. Met de wijzigingen in het fiscale stelsel, waardoor in een paar jaar de bijtelling al 17 procent moet worden van een 30 procent duurdere FEV is er dan per saldo geen voordeel meer. Dat zal naar mijn verwachting de elektrificatie van ons wagenpark sterk tegenhouden. Ik ben benieuwd of na 20125 structureel meer dan 25 procent van de nieuw verkochte auto’s elektrisch is. Ik durf daar nu behoorlijk aan te twijfelen. 

Barend Lambrechtsen is al sinds 1983 actief in de wereld van fleet&lease. Hij heeft zijn eigen trainingsbedrijf, KPI Training, waarin hij diverse leasetrainingen aanbiedt voor wagenparkbeheerders en mobiliteitsmanagers. In Fleet&Mobility behandelt hij vragen van lezers over fleet-, lease- en mobiliteitsbeheer. Heeft u een vraag aan Barend? Mail dan naar redactie@fleet-mobility.nl
Vragen over leasing | Elektrisch rijden of niet? | Fleet&Mobility

Vragen over leasing | Elektrisch rijden of niet?

B.B. Lambrechtsen B.B. Lambrechtsen
• Laatste update:
Barend Lambrechtsen

Onlangs kwam bij een van mijn klanten voortijdig een Renault Kangoo Z.E. terug uit de lease. Een auto op grijs kenteken, 2,5 jaar jong en nog geen 5.000 km op de klok. Geen serieus bod op te krijgen. Het bijzondere aan deze Kangoo is dat hier de huur van het accupakket is afgekocht. De huur van de accu is bij Renault geen échte huur, maar een ver-zekering die wordt afgesloten. Die is dus belast met 21 procent assurantiebelasting, en die is zakelijk niet verrekenbaar. De afkoop kostte (voor zover ik me kan herinneren) ongeveer 10.000 euro. 
Dus die onverbiddelijk goede opbrengst van de stil zoevende koets is dus toch niet zo eenvoudig, blijkt nu. Om hier een beeld bij te krijgen: de hoogste bieding op de Kangoo is op het moment van schrijven 6.500 euro inclusief btw. Dat betekent een afkoopsom voor de klant van rond de 22.000 euro. Gevoelsmatig is deze auto dus onverkoopbaar. Maar zo is het contractueel nu eenmaal afgesproken. 

We zien ook in het aanschafgedrag dat tot op heden de koop van een volledig elektrische auto nog steeds iets voor de ‘elite’ is.

De vraag is natuurlijk: waarom is er voor deze auto in dit segment kennelijk geen koper (in de groothandel)? Ik vermoed dat dit toch te maken heeft met de beperkte gebruiksmogelijkheden van deze elektrische besteller. Een praktijk-actieradius van rond de 120 kilometer betekent dat je de hele dag aan het staren bent naar je resterend aantal kilometers. In plaats van op je gemak je werk te doen, ben je bezig met het plannen van je volgende bezoekadres. Heb je daar de gelegenheid en tijd om te laden? En als je nog 90 kilometer te rijden hebt die dag, dan is het missen van een afslag, of het omrijden wegens werkzaamheden of een file uitgesloten. Dus dan maar langzamer rijden. Of de kachel uit en de handschoenen aan.
Laatst zag ik een Renault Zoe rijden waarvan de bestuurder in zijn handen aan het wrijven was. Ik snap wel waarom. Hij zal, starend naar zijn restactieradius, besloten hebben om alle stroomverbruikers uit te zetten. En moest zich dus op een andere manier warm houden. Als je dit zo leest is het eigenlijk wel raar dat een kachel opeens een accessoire wordt. Een extra luxe, waar je bij gelegenheid gebruik van kunt maken.
Dat is met een verbrandingsmotor wel andere koek. Daar is het een gratis bijkomstig product van de relatieve inefficiëntie van die verbrandingsmotor. Maar in de praktijk natuurlijk gewoon heerlijk. Ongestoord de aanjager laten draaien, kachel aan, achterruitverwarming aan, en toch 800 km bereik op één tank.
We zien ook in het aanschafgedrag dat tot op heden de koop van een volledig elektrische auto nog steeds iets voor de ‘elite’ is. De lage bijtelling zorgt ervoor dat een auto die in feite te duur is in de aanschaf, interessant kan zijn om in te rijden. Met de wijzigingen in het fiscale stelsel, waardoor in een paar jaar de bijtelling al 17 procent moet worden van een 30 procent duurdere FEV is er dan per saldo geen voordeel meer. Dat zal naar mijn verwachting de elektrificatie van ons wagenpark sterk tegenhouden. Ik ben benieuwd of na 20125 structureel meer dan 25 procent van de nieuw verkochte auto’s elektrisch is. Ik durf daar nu behoorlijk aan te twijfelen. 

Barend Lambrechtsen is al sinds 1983 actief in de wereld van fleet&lease. Hij heeft zijn eigen trainingsbedrijf, KPI Training, waarin hij diverse leasetrainingen aanbiedt voor wagenparkbeheerders en mobiliteitsmanagers. In Fleet&Mobility behandelt hij vragen van lezers over fleet-, lease- en mobiliteitsbeheer. Heeft u een vraag aan Barend? Mail dan naar redactie@fleet-mobility.nl